Përballë tensioneve gjeopolitike, pasojave të ndryshimeve klimatike dhe mundësisë së krizave të mëdha ndërkombëtare, vëmendja po përqendrohet gjithnjë e më shumë te shtetet që kanë kapacitetet e nevojshme për t’u përballur me situata ekstreme.
Një vlerësim që analizon sigurinë energjetike, rezervat natyrore, furnizimin me ujë e ushqime dhe infrastrukturën e emergjencave i rendit disa vende si më të përgatiturat ndaj një katastrofe globale. Në këtë listë, Islanda pozicionohet e dyta.
Të lidhura
None found
Fuqia e Islandës lidhet me pasuritë e saj natyrore dhe përdorimin e gjerë të energjisë gjeotermale dhe hidroelektrike. Falë këtyre burimeve, vendi ka ulur ndjeshëm varësinë nga karburantet e importuara dhe ka siguruar një shkallë të lartë pavarësie energjetike.
Popullsia e vogël, dendësia e ulët dhe sasia e madhe e burimeve ujore i japin Islandës avantazhe të tjera të rëndësishme.
Megjithatë, vendndodhja e izoluar nuk e mbron plotësisht nga pasojat e një krize. Nëse importet do të ndërpriteshin për një periudhë të gjatë, furnizimi me produkte të nevojshme mund të kthehej në një problem serioz.
Zvicra renditet e treta dhe veçohet për infrastrukturën e avancuar, si dhe për organizimin e mbrojtjes civile.
Brenda territorit të saj ndodhet një rrjet i gjerë strehimesh nëntokësore, ndërsa masat për përballimin e emergjencave janë pjesë e strategjisë kombëtare prej shumë dekadash.
Terreni malor, rezervat e ujit të pijshëm dhe ekonomia e qëndrueshme forcojnë aftësinë e Zvicrës për t’u përballur me kriza të mëdha. Në disa skenarë të konflikteve ndërkombëtare, avantazh mund të jetë edhe politika e saj e hershme e neutralitetit.
Norvegjia zë vendin e katërt në këtë renditje. Ajo disponon pasuri të konsiderueshme natyrore, prodhim të lartë energjie dhe mundësi të mëdha për përdorimin e burimeve të rinovueshme.
Burimet ujore, numri relativisht i ulët i banorëve dhe institucionet funksionale e rendisin Norvegjinë ndër shtetet me aftësi të larta për t’i rezistuar krizave.
Vendin e pestë e mban Finlanda, e cila njihet për nivelin e lartë të përgatitjes ndaj situatave të jashtëzakonshme.
Shteti ka ndërtuar një sistem të strukturuar të mbrojtjes civile, një rrjet strehimesh dhe plane të posaçme për ruajtjen e shërbimeve bazë edhe në kushte tejet të vështira. Në këtë drejtim ndihmojnë edhe prodhimi vendas i ushqimeve, pasuritë pyjore dhe rezervat e ujit.
Faktori i përbashkët mes këtyre pesë vendeve është ndërthurja e burimeve natyrore me kapacitetet institucionale dhe infrastrukturën e planifikuar.
Disponueshmëria e ushqimeve dhe ujit, furnizimi i sigurt me energji, pasuritë natyrore dhe aftësia për të administruar emergjencat mund të bëhen thelbësore në rast se zinxhirët globalë të furnizimit dhe shërbimet publike pësojnë ndërprerje të mëdha.
Megjithatë, asnjë nga këto shtete nuk është krejtësisht i mbrojtur nga pasojat e një katastrofe globale.
Një përplasje bërthamore, një krizë klimatike që zgjat në kohë ose një pandemi e rëndë mund të prodhojë pasoja që shtrihen shumë përtej kufijve të vendeve të prekura drejtpërdrejt.
Vlerësime të tilla bazohen në ndërthurjen e të dhënave të ndryshme për të përcaktuar shtetet më rezistente ndaj krizave. Megjithatë, rezultati varet gjithmonë nga lloji i katastrofës, kohëzgjatja e saj dhe aftësia e secilit vend për t’iu përshtatur rrethanave të paparashikueshme.
