Përpara se orët me alarm të bëheshin pjesë e përditshmërisë, njerëzit përdornin mënyra të veçanta për t’u zgjuar në kohë, nga këndimi i gjelit deri te pajisjet që funksiononin me ujë, zjarr dhe tinguj.
Gjatë Revolucionit Industrial në Britani ekzistonte madje një profesion i posaçëm, i njohur si knocker upper. Këta persona paguheshin për të zgjuar punëtorët, duke trokitur në dritaret e tyre me shkopinj të gjatë ose duke qëlluar kokrra bizele në xham. Disa fillonin punën që në orën 03:00 të mëngjesit dhe nuk largoheshin derisa klientët të përgjigjeshin.
Në Kinën e lashtë përdoreshin qirinj të shënuar me intervale kohore, të cilët gjatë djegies lëshonin gozhdë në enë metalike, duke krijuar tinguj alarmi. Ndërsa në Greqinë e lashtë, filozofit Platon i atribuohet përshtatja e një ore me ujë që prodhonte një fishkëllimë të fortë.
Edhe kambanat e kishave luanin rol të rëndësishëm në organizimin e jetës së përditshme. Profesioni i zgjuesve u zhduk kryesisht gjatë viteve 1920, kur orët me alarm u bënë më të përballueshme.
Ekspertët theksojnë se zakonet e vjetra, si ekspozimi ndaj dritës së mëngjesit dhe respektimi i orareve të rregullta të gjumit, mbeten të vlefshme edhe sot.
