Tragjedia e rëndë në Glyfada të Athinës, ku tre shqiptarë humbën jetën dhe dy të tjerë mbetën të plagosur rëndë, është një tjetër kambanë alarmi.
Pesë të rinj udhëtonin së bashku në një automjet, por vetëm pak çaste mjaftuan që gjithçka të përfundonte në tmerr. Makina doli nga rruga dhe u përplas me një mur betoni, duke u shkatërruar pothuajse plotësisht.
Autoritetet greke duhet të përcaktojnë shkakun e saktë të aksidentit, por pamjet dhe pasojat e përplasjes rikthejnë një plagë të rëndë të kohës sonë: shpejtësinë e pakontrolluar në rrugë.
Të rinjtë po humbasin jetën për disa minuta nxitim, për dëshirën për të mbërritur pak më shpejt apo për emocionin e rrezikshëm që krijon shtypja e gazit.
Por rruga nuk fal.
Shpejtësia nuk është trimëri. Nuk është zotësi dhe as provë force. Ajo mund të shndërrohet në një armë vdekjeprurëse kundër drejtuesit të automjetit, pasagjerëve dhe çdo qytetari tjetër që ndodhet në rrugë.
Në makinë nuk mbahet vetëm jeta e shoferit. Aty janë edhe jetët e miqve që i kanë besuar atij, ëndrrat e tyre dhe familjet që presin kthimin e tyre në shtëpi.
Sot, tri familje shqiptare hapin dyert e mortit. Në vend të zërit të fëmijëve të tyre, do të dëgjojnë heshtjen më të rëndë. Në vend të planeve për të ardhmen, do të përballen me arkëmorte.
Asnjë minutë e fituar në rrugë nuk vlen sa një jetë. Asnjë garë, emocion apo nxitim nuk justifikon që prindërit të presin fëmijët e tyre në morg.
Të rinjtë duhet ta kuptojnë se automjeti nuk është lodër dhe rruga nuk është pistë garash. Një gabim i vetëm mund të mos ketë mundësi korrigjimi.
Nevojiten më shumë kontrolle, më shumë ndërgjegjësim dhe masa të forta kundër shpejtësisë së lartë. Por mbi të gjitha nevojitet përgjegjësi nga çdo drejtues automjeti.
Kur vendos duart në timon, ke në duar jetën tënde dhe të të tjerëve.
Tragjedia në Athinë duhet të shërbejë si një thirrje e fortë: ngadalësoni! Familjet duan t’ju shohin të ktheheni gjallë në shtëpi.
Rrugët nuk duhet të vazhdojnë të mbushen me makina të shkatërruara, ndërsa shtëpitë shqiptare me lot dhe zi.